Er zijn vier varianten bekend van het Porcine circovirus, door Nederlandstalige antivaxxers consequent (foutief) varkenscircovirus genoemd. Die varianten worden, gemakshalve, Porcine circovirus types 1 tot 4 genoemd.
PCV-1 (bekend sinds 1974) infecteert varkens, maar veroorzaakt geen ziekteverschijnselen in varkens en mensen.
PCV-2 (bekend sinds 1997) veroorzaakt bij varkens Porcine circovirus associated disease, ook bekend als Postweaning Multisystemic Wasting Syndrome (PMWS). Een effectief vaccin is inmiddels beschikbaar. PCV-2 veroorzaakt geen ziekteverschijnselen bij mensen.
PCV-3 (bekend sinds 2015) veroorzaakt een breed scala aan gezondheidsproblemen bij varkens.
PCV-4 (bekend sinds 2020) is vooral aangetroffen bij varkens in Zuidoost-Azië. In 2023 werd het eerste geval in Spanje ontdekt en in 2024 was het de beurt aan de Verenigde Staten. De ziekteverschijnselen doen denken aan die van PCV-2[1].
Wat is het probleem met Porcine Circovirus?
In maart 2010 ontdekten onderzoekers dat het Rotarix vaccin, geproduceerd door GlaxoSmithKline, het DNA van het Porcine circovirus type 1 (PCV-1) bevatte. Kort daarop bleek ook RotaTeq, geproduceerd door Merck & Co. het DNA van zowel PCV-1 als PCV-2 bevatte.
Beide vaccins kunnen worden toegediend voor het voorkomen van een besmetting met het rotavirus, een besmettelijk virus dat een ontsteking aan de maag en darmen veroorzaakt. Jaarlijks zijn er wereldwijd naar schatting gemiddeld 527,000 doden te betreuren, meestal kinderen jonger dan 5 jaar. Het rotavirus komt ook in Nederland veel voor, vooral bij kinderen die jonger dan twee jaar. In Nederland zit een vaccinatie voor het rotavirus vanaf 1 januari 2024 in het Rijksvaccinatieprogramma.
Wat heeft men aan het probleem gedaan?
Uiteraard ging men direct aan de slag om te bekijken wat de mogelijke oorzaak van deze contaminatie was geweest. Onderzoek door de fabrikanten en regelgevende instanties, zoals de Amerikaanse Food and Drug Administration (FDA), bevestigde dat de besmetting afkomstig was van varkenstrypsine (een enzym afkomstig van varkens) of de cellijnen die werden gebruikt tijdens het productieproces van het vaccin. Het bleek dus niet te gaan om levende virussen, maar restanten van dode virussen die niet in staat waren tot een productieve infectie in menselijke cellen[2][3]. Iets wat zelfs de WHO bevestigde.
Uiteraard werd ook onderzocht of deze contaminatie mogelijk onbekende negatieve gevolgen had, maar dat bleek niet het geval. Zowel Porcine circovirus type 1 als Porcine circovirus type 2 kunnen mensen immers niet besmetten.
De wetenschap en toezichthouders zien geen probleem, maar antivaxxers gebruiken het verhaal om twijfel te zaaien bij hun achterban over de veiligheid van vaccins en het zogenaamd falende toezicht door regelgevende instanties, ondanks de wetenschappelijke consensus dat er geen enkel probleem is.
Maar ja, antivaxxers en zelf onderzoek doen, is een oxymoron.
[1] Zhang et al: Novel circovirus species identified in farmed pigs designated as Porcine circovirus 4, Hunan province, China in Transboundary and Emerging Diseases - 2019.
[2] Han et al: Serologic response to porcine circovirus type 1 (PCV1) in infants vaccinated with the human rotavirus vaccine, Rotarix™: A retrospective laboratory analysis in Human Vaccines and Immunotherapeutics - 2017
[3] Esona et al: Detection of PCV-2 DNA in stool samples from infants vaccinated with RotaTeq® in Human Vaccines and Immunotherapeutics - 2014
Geen opmerkingen:
Een reactie posten